Als we vervolgens inzoomen op het Middellanse Zee gebied (kaart 2), dan zie je het gebied waar de Chamaerops humilis vandaan komt. Het Atlantische Oceaan gedeelte van Spanje, Portugal en Marokko, het westelijke en midden gedeelte van de Middellandse zee langs de kusten van: Spanje, Marokko, Tunesië, Malta, Italië, Albanië en een klein stukje van Frankrijk. Wat bijzonder hierbij is, is dat dit de meest noordelijk groeiende palm ter wereld is!

De linkerfoto laat zien hoe mooi de natuurlijke biotoop van deze palm is! Tevens toont het ook dat de Chamaerops humilis op hele ontoegankelijke plekken kan groeien.

De onderstaande foto's zijn ook genomen op de natuurlijke groeiplaats van deze plant. Die bestaat uit een lange droge en hete zomer en een korte vochtige koele tot koude winter. Deze palm groeit graag in de volle zon en kan niet zo goed tegen vocht in de winter, wat kan leiden tot speerrot. Gelukkig herstelt deze palm daar vaak ook weer volledig van.

De rechter foto laat zien hoe de basis vorm, de gewone Chamaerops humilis, groeit. Meestal onstaan er meerdere planten als zijscheuten uit deze palm. Hij groeit dan als een klomp palmen met één wortelgestel. De palmen uit de foto zijn al erg oud. Deze soort groeit erg langzaam en wordt ook wel europese dwergpalm genoemd. Het is niet zo dat ze niet groot kunnen worden, exemplaren van 6 meter zijn ook bekend, maar zijn dan heel erg oud. In de tuin kan deze palm dan ook heel goed als dwergpalm worden gehouden. Tevens kan deze palm behoorlijk goed tegen kou. -12°C is zo'n beetje het maximum. Vocht daarintegen moet dan gemeden worden. In Nederland is het dan ook raadzaam om een afdakje tegen het hemelvocht te bieden.

Bovenstaande foto's laten 2 hele mooie natuurlijke variëteiten van de palm zien. Op de linkerfoto is de Chamaerops humilis "cerifera" te zien. Deze palm groeit in het Atlas gebergte van Marokko en heeft hele mooie witte bladeren. De rechter foto toont de Chamaerops humilis "vulcano". Persoonlijk vindt ik dat de mooiste van alle variëteiten. Die variëteit komt van het Italiaanse eiland Vulcano en de omringende eilandjes, vlak bij Sicilië. Deze 2 variëteiten kunnen mogelijk iets meer koude aan dan de "gewone" vorm. Verder bestaat ook nog de variëteit elatior, die hetzelfde is als de basis vorm, alleen vormt deze nooit zijscheuten en zo hou je dus 1 palm. Dat effect kan trouwens ook vrij simpel bij de anderen optreden door simpelweg de zijscheuten weg te snoeien. Het gevolg is dat de hoofdstam sneller groeit dan met zijscheuten, omdat daar dan geen energie in gaat zitten. Bovendien moet de moederplant met zijscheuten het met één wortelgestel doen.

De linker foto's tonen de vulcano uit mijn eigen tuin. Geheel links een bovenaanzicht. De belangrijkste uiterlijke verschillen in vergelijking met de basis vorm zijn: Veel dikkere bladstelen met minder stekels die wel weer iets groter zijn, veel kleinere en dikkere bladeren en dat er veel meer bladeren aan de stam gevormd worden. Een behoorlijk groot verschil dus, waardoor het bijna 2 verschillende soorten lijken.